متن زیر چکیده مقاله بررسی تئوری مهندسی تمدن اسلامی می باشد که این مقاله در تاریخ هشتم آبان سال جاری در کرسی نظریه پردازی دانشگاه آزاد کرمان ارائه گردیده است.

پی گیری تحقق تئوری مهندسی تمدن اسلامی در پایان دهه سوم انقلاب اسلامی امید جدیدی در وجود جامعه بشری شعله ور کرده است و مشتقان خسته و سرخورده از تمدن مادی در انتظار حضور یک موجود نامأنوس با فضای زیست کاملا مادی هستند که با طرح شعارهایی بنیادین خواهان تحول اساسی و جایگزینی در مفاهیم و ساختارها و محصولات تمدنی موجود می باشد.

اما باید باور کرد که از زمان پیدایش نظام نوپای اسلامی تا تحقق آرمانشهر اسلامی، راهی نه چندان طولانی وجود دارد. همانگونه که رهبر فرزانه انقلاب حضرت آیت ا... خامنه ای می فرمایند: خطی که نظام اسلامی ترسیم می کند خط رسیدن به تمدن اسلامی است. بنابراین تئوری مهندسی تمدن اسلامی بستری مناسب برای طراحی نقشه ایجاد این آرزوی دیرین صالحان می­باشد.

1 ـ پیش فرض های تئوری مهندسی تمدن اسلامی:

الف ـ جامعیت دین و حضور حداکثری دین در روابط فردی و اجتماعی، موضوعات و ساختارهای قدرت، اطلاعات و ثروت است.

ب ـ کارآمدی: مکتبی که نتواند کارآمدی خود را در قالب سرپرستی تکامل الهی به اثبات برساندو احکام خود را در بستر جامعه و تمدن جریان دهد و وظایف یک شهروند جامعه را از مهد تا لحد سازماندهی کند حتما از کارآمدی و جامعیت لازم برخوردار نیست. در این صورت چنین مکتبی نخواهد توانست دو حوزه اعتقاد و محل اجتماعی را به یکدیگر پیوند زند.

2 ـ الزامات قطعی مهندسی تمدن اسلامی:

ـ هماهنگی سه حوزه مفاهیم، ساختارها و محصولات اجتماعی حول هدف و غایت واحد (ایمان به خدا)

ـ هماهنگی سه حوزه مفاهیم ارزش، بینش و دانش یا علوم اخلاقی، فلسفی و تجربی حول محور کلام وحی در جامعه پردازی و مهندسی تمدن اسلامی

ـ ضرورت تبدیل مفاهیم مربوط به کیفیت پرستش به مفاهیم مربوط به کمیت پرستش (ترجمه کیف به کم)

ـ وجود فلسفه و منطق کارامد که مفسر حرکت و تبدیل و تغییرات و شدن پدیده ها باشد.

ـ ضرورت هماهنگی نهادهای علمی و مدیریتی تولیدعلم

ـ ضرورت تأسیس بانک توسعه اطلاعات اسلامی و تحقیقات شبکه ای

ـ ضرورت طراحی مدل انتقال برای گذر از وضع موجود به مطلوب

3 ـ موانع پیشرو

ـ مطلق نگری و نفی نسبیت دینی در حوزه شناخت شناسی الهی

ـ فقدان منطق شامل برای هماهنگ کردن دین و عینیت

ـ فقدان فلسفه عمل یا چگونگی اسلامی

ـ ناهماهنگی منطق معرفت دینی، عقلی و تجربی